Uzak Yüzler
Portre çekmeyi seviyorum. Özellikle de farklı kültürlerde, tanımadığım kişilerin yüzlerini çekerken keyif alıyorum… O anda kişinin yüz ifadesi ve gözleri ruh halini ele veriyor. Aslında size bakarken gülse bile, gözleri gerçek duygularını yansıtıyor kişinin. Kızgınlık, gurur, üzüntü, hırs…
Bazı coğrafyalarda biz fotoğraf çekenlere kızıyorlar, çektiğimiz fotoğraflarda kişinin ruhunu hapsediyoruz diye. Bir şeyleri hapsetmiyorum aslında, sadece o an kişinin nasıl baktığını, ne hissettiğini, ne düşündüğünü yakalamaya çalışıyorum.
İnsanların gözlerinde makineye bakarken, bakışlarının çıplaklığını, savunmasızlığını ve de poz verme duygusunu yakalamayı seviyorum. Çoğunlukla da çocukların, olduklarından farklı bakmaya çalışmalarını, ama yine de çocuksu mutlu bakışlarını saklayamamalarını… Kısaca Portre çekmeyi seviyorum –
“Uzak Yüzler” dünyanın farklı kıtalarına seyahat eden İbrahim Temo’nun çektiği portrelerden oluşan ikinci kişisel sergisidir. Sergide yer alan fotoğraflar Namibya, Hindistan, Nepal, Girit, Peru, Bolivya, Laos, Tayland ve Türkiye’de çekilmiştir. Genelde portre fotoğrafları çeken Temo, daha önceki kişisel sergisinde ve katıldığı diğer karma sergilerde mekan ve semt görüntülerine de yer vermiştir. Ayrıca bu sergide “Çocuk her yerde çocuk” bölümünde farklı ülkelerde farklı çocukların aynı pozlarını ve aynı bakışlarını yakalamaya çalışmıştır.
Sergide yer alan 20 portre fotoğrafı 50 x70 ebadında diğer 10 fotoğraf ise 27 x40 cm ebadında olup canvasa basılmıştır. Portre fotoğrafları çekerken genelde karşı tarafın ruhuna dokunduğunu ve bunun sonuncunda kişilerin tüm doğallıkları ile objektifine yansıdığını söyleyen Temo halen bir matbaanın sahibi ve yaklaşık altı aydan beri World Travel Channel’e program yapmaktadır.
